|
Płytę
rozpoczyna pieśń Gdy śliczna Panna [RA],
wykonana a capella z gościnnym udziałem dwojga pojedynczych głosów
przyjaciół Anny Marii - Agnieszki Betley i Janusza Szroma. Klasyczna,
elegancka, krótka forma, lecz za chwilę już utwór(w pewnym sensie tytułowy),
Dzisiaj w Betlejem [RA]
przywołuje nastrój z Cesarsko-Królewskich Austro-Węgier przełomu wieków,
ze ślizgawek w pałacu Schoenbrun. Piętrzące się modulacje mało komu
z nas pozwolą przy wigilijnej kolacji nadążyć naszymi głosami za
harmonią popularnej kolędy. Jopek w finale zamienia się w chór gospodyń
góralskich, tutti orkiestry, jak śnieżna zawieja zabiera wszystkich ze
sobą. Mędrcy świata Monarchowie [RA]
zbudowani są wokół takiej rytmicznej figury, że po jakimś czasie
nawet sam Betley nie umie policzyć tu taktów, a jednak majestatycznie
suną do przodu przy dźwiękach szkockich piszczałek, dud i kotłów.
Bracia Patrzcie Jeno [RA]
sięgają do tradycji swingowo-barowej. Oryginalny flet irlandzki
rozpoczyna balladę Jezus Malusieńki [RA]
, pierwszy utwór, jaki kiedykolwiek Anna Maria nagrała ze swoim tatą
Stanisławem, legendarnym solistą zespołu Mazowsze. To tu też pojawia
się prawdziwe arcydzieło emisji głosu Anny Marii - chór chłopięcy,
nazwany przez jej męża "Warszawskimi Słonikami"... Z
Narodzenia Pana [RA]
przypomina co bardziej sędziwym z nas atmosferę renesansowych salonów,
na które w najmniej spodziewanym momencie wdzierają się zastępy bałkańskich
babin wyśpiewując wniebogłosy. Bliskowschodnie cytaty rozpoczynają
barokowe preludium Lulajże Jezuniu [RA]
ale już za chwilę temat W Żłobie Leży [RA]
skrzy się harmonicznie jak cały zbiór preludiów i fug. Przechodzi
kolejne metamorfozy, by stać się wreszcie pełną, wielogłosową kolędą,
jaką można usłyszeć w czasie świąt w każdym kościele z dobrą
orkiestrą i chórem żarliwych parafian. Bóg się Rodzi [RA]
- ta radosna pieśń niesie nas pod otwarte ramiona Chrystusa z Corcovado,
świętej góry Rio de Janeiro. Gościnnie występujący tu stały
gitarzysta Anny Marii - Marek Napiórkowski w fenomenalnej formie
przejmuje stylistykę Oscara Castro Nevesa, by pomknąć potem do finału
w wirtuozerskich solówkach z pochodami oktaw, jakich nie powstydziłby się
nawet Wes Montgomery.
|
|
Gdy
Się Chrystus Rodzi [RA]
: Jopek komentowała ten utwór jako najtrudniejsze wyzwanie całej sesji,
bowiem rzadko śpiewa w stylu klasycznym. Bas pożyczony od Johna
Pattitucci na chwilę łamie tę konwencję, ale zaraz Jopek tak piętrzy
kontrapunkty chórów, że pozostajemy w filharmonii. To tu pojawiają się
prawdziwe perły - głosy chłopięce inspirowane Requiem Gabriela Faure.
Hej w Dzień Narodzenia [RA]
to rześki temat z mocnym, pozostającym w pamięci akcentem na 3 w rytmie
na 3/4. W pół pogańska, wzorowana być może na Strawińskim
instrumentacja nadaje utworowi niezwykły charakter, wymykający się
jednoznacznej definicji. W finale znajdujemy być może najpiękniejszą
pieśń płyty. Mizerna Cicha [RA]
jest ukłonem w stronę obu drugich części fortepianowych koncertów
Chopina, wzruszająca w swoich rubatach i kulminacjach. Powraca Stanisław
Jopek i dalekie, anielskie chóry (zgrane może ciut za daleko w
"nasze miłowanie..."). W kodzie wystąpił też, wówczas
paromiesięczny syn Anny Marii - Franio. Przecież czas kolędowania to
czas dla najbliższych. Na Całej Połaci śnieg [RA]
) to nadzwyczajny duet z Jeremim Przyborą, drugą kolęda napisana wspólnie
z Marcinem Kydryńskim. Ostatnie słowa to przypomnienie w innej wersji
otwierającej płytę ślicznej Panny - a potem już tylko ginące w śnieżnej
nocy dzwoneczki na oszronionej sierści zaprzężonych do sań koników
...
|
